Na een paar magere jaren gaat de beursdeur voor biotechbedrijven weer open. Toch zijn het niet per se de beursgangen die het nieuws bepalen, maar de overnames. De sterkste biotechbedrijven worden volgens de topdealmakers van zakenbank JPMorgan vaak opgekocht door een grote farmaceut voordat ze überhaupt aan een notering toekomen.
Het beursvenster opent, maar kieskeuriger dan ooit
Het IPO-venster is weer open voor biotechbedrijven van hoge kwaliteit, maar beleggers zijn een stuk selectiever dan tijdens de hausse in de pandemiejaren. Dat vertelden Juha Anjala en Roy Wouters, samen verantwoordelijk voor de gezondheidszorg-tak van JPMorgan in Europa, het Midden-Oosten en Afrika, aan CNBC. Het is een duidelijke verschuiving ten opzichte van 2020 en 2021, toen geld goedkoop was en investeerders moeiteloos meerdere bedrijven steunden die achter hetzelfde doel of dezelfde technologie aan zaten. Vandaag stroomt het kapitaal veel gerichter naar de partijen die als marktleider in hun niche worden gezien.
We zien beleggers een meer afgewogen houding aannemen en eigenlijk alleen nog het bedrijf willen steunen dat best-in-class en first-in-class is.
Het gevolg is dat veel biotechbedrijven nu een dubbel spoor bewandelen. Ze bereiden een beursgang voor en praten tegelijkertijd met mogelijke kopers. In sommige gevallen staat een bedrijf klaar om te noteren en wordt het alsnog opgekocht door een grote farmaceut voordat het de beurs bereikt. Wouters zegt dat JPMorgan recent meerdere van dat soort deals heeft begeleid.
Waarom Big Pharma blijft kopen
Achter die overnamehonger zit een concreet probleem. De grote farmaceuten zien later dit decennium en in het begin van de jaren dertig belangrijke patenten aflopen, en moeten hun pijplijn met nieuwe medicijnen op tijd aanvullen. Veel van hun commercieel succesvolste medicijnen kwamen bovendien niet uit eigen laboratoria, maar via overnames en licentiedeals. De kopers zitten ruim in hun middelen, durven grotere weddenschappen aan te gaan, en worden door hun eigen aandeelhouders aangespoord om vaker toe te slaan.
Dat de markt aantrekt, blijkt vooral uit de omvang van de deals. Een paar cijfers uit het verhaal:
- In 2025 waren er zeven biopharma-overnames met een waarde tussen 5 en 15 miljard dollar.
- Nog niet op de helft van 2026 staan er al zes deals in diezelfde orde, waarmee dit jaar het vorige kan overtreffen.
- GSK kocht onlangs het Amerikaanse oncologiebedrijf Nuvalent voor 10,6 miljard dollar, fors meer dan de kleine aanvullende overnames waar het bedrijf normaal de voorkeur aan geeft.
- Volgens onderzoeksbureau EY was 38% van alle nieuwe medicijngoedkeuringen in 2025 een zogeheten first-in-class product.
De concurrentie speelt zich vooral af rond de beste activa, met name in grote therapiegebieden als oncologie, stofwisselingsziekten en infectieziekten. Door die strijd lopen niet alleen de overnameprijzen op, maar ook de bedragen die kopers vooraf op tafel leggen. Tegelijk waarschuwen de bankiers dat het herstel niet voor de hele sector geldt. Besturen en investeringscommissies kijken transacties kritisch na voordat ze tekenen, en het beschikbare kapitaal concentreert zich bij een kleinere groep bedrijven. Ook China wordt een serieuzere speler en geldt inmiddels als volwaardig alternatief voor de biotechcentra in de Verenigde Staten en Europa.
De les: een sector vol alles-of-niets-uitkomsten
Voor een particuliere belegger is de verleiding groot om zelf de volgende biotech-winnaar te willen uitkiezen. Juist dit verhaal laat zien hoe moeilijk dat is. Professionele investeerders met complete onderzoeksteams zijn extreem kieskeurig en steken hun geld alleen nog in de partijen die ze als de absolute koploper zien. De rest valt af.
Dat heeft een reden. De waarde van een klein biotechbedrijf hangt vaak aan één enkele testuitslag of goedkeuring. Pakt die goed uit, dan schiet de koers omhoog. Valt hij tegen, dan kan een groot deel van de waarde in één dag verdampen. Het dubbele spoor uit dit artikel laat bovendien zien dat de sterkste namen regelmatig al van de markt zijn voordat een particulier ze überhaupt kan kopen. Wie inzet op één los aandeel, neemt dus een risico dat dichter bij een gok ligt dan bij beleggen.
In biotech bepaalt vaak één testuitslag de koers. Spreiding is daar geen luxe, maar noodzaak.
Dat is geen oordeel over de sector zelf, die het volgens de bankiers na jaren van afwachten dit jaar eindelijk goed lijkt te gaan doen. Het is een les over hoe je erin belegt. Wie de farma- en biotechsector aantrekkelijk vindt, kan de gokfactor flink terugbrengen door te spreiden, bijvoorbeeld via een mandje of fonds, in plaats van alles op één naam te zetten. En zoals altijd geldt: bepaal vooraf hoeveel risico een positie in je portefeuille mag innemen, en niet pas als de koers al beweegt.
Feiten boven hype
Of het nu om biotech gaat of om de grote techbedrijven, telkens komt dezelfde vraag terug: is wat je koopt zijn prijs waard, of betaal je vooral voor het verhaal? In ons gratis rapport “Tech-aandelen: Groei of Overwaardering?” zetten we die afweging nuchter op een rij voor de grootste sector op de beurs, zonder jargon.
Dit artikel is bedoeld ter educatie en informatie en vormt geen persoonlijk beleggingsadvies. Beleggen brengt risico's met zich mee; in het verleden behaalde rendementen bieden geen garantie voor de toekomst. Genoemde bedragen en deals zijn momentopnames.